Niewielka, barwnie napisana książka Roberta Haugena, autora znanego polskiemu Czytelnikowi podręcznika "Teoria nowoczesnego inwestowania", stanie się prawdopodobnie jedną z najważniejszych w tym dziesięcioleciu publikacji na temat teorii finansów. Haugen rzuca tu wyzwanie przedstawicielom klasycznego paradygmatu analizy ilościowej, podważając hipotezę efektywności rynku.

Wywód Haugena jest trudny do podważenia, ponieważ posługuje się on ulubioną bronią swoich adwersarzy: dobrze udokumentowanymi badaniami empirycznymi. Niezwykle cenne jest w tej książce to, że wykrywszy zasadniczą nieefektywność rynku, objawiającą się w cyklicznej nadreaktywności, Haugen pokazuje, jak drobny inwestor może ją wykorzystać w długoterminowej strategii inwestycyjnej. Każdy specjalista od zarządzania portfelem, który przeczyta te książkę, będzie zmuszony do gruntownego przemyślenia stosowanych metod.

Haugen powołuje się na znane już od jakiegoś czasu wyniki badań E. Famy i K. Frencha, którzy analizowali stopy zwrotu z grup akcji o różnych wielkościach współczynnika wartości księgowej do rynkowej. Z badań tych wynika jednoznacznie, że akcje nieefektownych spółek o niskim poziomie ryzyka dają wyższe stopy zwrotu niż tak zwane spółki wzrostowe, po których - z racji wysokiego ryzyka właśnie - rynek spodziewa się wysokich stóp zwrotu. To jednak zaledwie pierwszy krok w procesie dekonstrukcji obiegowych tez współczesnej teorii portfelowej.