Inwestowanie na giełdzie wzbudza emocje. Każdy, kto zetknął się choć raz z rynkiem akcji, towarów, instrumentów pochodnych, czy innych dóbr podlegających zorganizowanemu obrotowi, doskonale zna towarzyszący temu dreszczyk emocji. Jest sprawą oczywistą, że najwyraźniej odczuwa się go dopiero wtedy, gdy samemu bierze się czynny udział w wydarzeniach, a pełnia tych doznań następuje wówczas, gdy przedmiotem inwestycji są własne pieniądze. Równie pasjonujące może być obracanie cudzym majątkiem - powierzonym przez klientów lub należącym do pracodawcy. Stanie z boku i bezczynne przyglądanie się może wzbudzić, co najwyżej, ciekawość. Skuteczne inwestowanie na giełdach wymaga trzech rzeczy: kapitału, wiedzy i doświadczenia. Istnienie samego rynku, doskonale płynnego, dobrze zorganizowanego, wyposażonego we wszystkie potrzebne mu atrybuty przyjmijmy za niezbędny do dalszych rozważań pewnik. Sprawę kapitału potraktujmy jako drugi argument wejściowy. Pozostaje nam wiedza i doświadczenie. Początkujący inwestorzy nie mają ani jednego ani drugiego. Na różnych rynkach brak wiedzy albo doświadczenia prędzej czy później doprowadzi ich do pouczającej lekcji, która najczęściej uszczupli posiadane przez nich portfele inwestycyjne. Na różnych rynkach też, znaczenie wiedzy i doświadczenia ma odmienną wagę. Na rynkach akcji i derywatów, gdzie grają tłumy, poziom wiedzy teoretycznej o niczym nie świadczy. Można mieć tęgą głowę, pełną wiedzy: finansowej, księgowej, makroekonomicznej i jeszcze paru innych rodzajów, a i tak może to się to na nic nie przydać. Nie należy tego oczywiście zrozumieć opacznie - a mianowicie tak, że jakakolwiek wiedza jest zbędną. Wręcz odwrotnie - czym więcej jej jest, tym mniejsze prawdopodobieństwo, iż inwestor podejmie decyzje, przeoczając jakieś istotne szczegóły. Ale oprócz wiedzy, ogromnej wiedzy, trzeba mieć także doświadczenie, które daje pewien dystans do wskazówek czysto analitycznych. Doświadczenie pozwala czasem wyczuć intencje rynku znacznie lepiej niż zrobiłyby to nawet najlepsze analizy ekonomiczne. Doświadczenie w inwestycjach giełdowych ma dwa wymiary: wymiar psychologiczny (a może nawet metaficzyny), który pozwala rozszyfrować poczynania rynku w aspekcie jego zachowań i reakcji w odpowiedzi na określone bodźce i informacje rynkowe oraz wymiar ilościowy, który daje z kolei możliwość nauczenia się interpretowania mierzalnych (a więc ilościowych) zachowań tego rynku. Ten drugi wymiar może pójść oczywiście w wielu kierunkach - począwszy od analizy technicznej, a skończywszy na typowo naukowej analizie statystycznej.

Spis treści

Wstęp

CZĘŚĆ I TEORETYCZNE PODSTAWY ZASTOSOWANIA METOD PORTFELOWYCH NA RYNKU GIEŁDOWYM

Rozdział 1 Zmienność notowań giełdowych jako geneza zastosowania analizy portfelowej

1.1. Charakterystyka fluktuacji notowań giełdowych
1.1.1. Podstawowe cechy zmienności notowań
1.1.2. Przyczyny niestabilności notowań
1.1.3. Miejsce występowania badanego zjawiska
1.1.4. Sposoby obserwacji zmienności notowań
1.2. Modelowanie zmienności kursów - rys historyczny
1.3. Liniowa i nieliniowa koncepcja zmienności kursów
1.4. Dywidenda jako źródło powiązania analizy portfelowej z analizą finansową

Rozdział 2 Podstawowe parametry zmienności notowań w analizie portfelowej

2.1. Wprowadzenie
2.2. Zysk i stopa zwrotu z inwestycji
2.3. Własności stopy zwrotu i średniej stopy zwrotu z inwestycji
2.4. Hipoteza Rynku Efektywnego
2.5. Ryzyko inwestycji
2.6. Empiryczne sposoby pomiaru ryzyka
2.7. Pomiar współzależności zmian stóp zwrotu z rynku i waloru
2.8. Model jednowskaźnikowy W.F. Sharpe'a
2.9. Ilościowa struktura ryzyka w modelu jednowskaźnikowym

Rozdział 3 Model jednowskaźnikowy W.F. Sharpe'a oraz jego pochodne

3.1. Wprowadzenie
3.2. Parametry portfela zbudowanego za pomocą modelu jednowskaźnikowego
3.3. Model wyceny aktywów kapitałowych CAPM
3.4. Wskaźniki efektywności portfeli
3.5. Teoria funkcji użyteczności w analizie portfelowej
3.6. Segmentacja współczynnika beta jako podstawa zmodyfikowanego modelu jednowskaźnikowego

CZĘŚĆ II PRAKTYCZNE WYKORZYSTANIE ZMODYFIKOWANEGO MODELU JEDNOWSKAŹNIKOWEGO W.F. SHARPE'A DO BUDOWY PORTFELI OGRANICZONEGO RYZYKA

Rozdział 4 Założenia metodologiczne badań empirycznych

4.1. Wprowadzenie
4.2. Teoretyczne założenia testu segmentacji współczynnika beta
4.3. Dane źródłowe
4.4. Procedura przeprowadzania testu

Rozdział 5 Wyniki testów modelu segmentacji współczynnika beta

5.1. Wprowadzenie
5.2. Syntetyczna ocena wyników testu
5.3. Analityczna ocena wyników testu - wybrane przykłady
5.4. Znaczenie współczynnika alfa w modelu segmentacji współczynnika beta
5.5. Konstrukcja portfeli testowych

Rozdział 6 Teoretyczna i praktyczna przydatność modelu segmentacji beta - zmodyfikowanego modelu jednowskaźnikowego W.F. Sharpe'a

6.1. Wprowadzenie
6.2. Model segmentacji beta w zestawieniu z klasycznym modelem jednowskaźnikowym
6.3. Statystyczna jakość modelu segmentacji beta
6.4. Wymiar poznawczy badań nad zmodyfikowanymi metodami portfelowymi
6.4.1. Potwierdzenie zjawiska efektywności rynku
6.4.2. Kierunki alternatywnych modyfikacji modelu jednowskaźnikowego
6.5. Praktyczne zastosowanie modelu segmentacji współczynnika beta
6.5.1. Analiza dynamiczna modelu segmentacji beta - wybrane przykłady
6.5.2. Systemy automatycznego inwestowania
6.5.3. Perspektywy komercyjnego wykorzystania zmodyfikowanego modelu jednowskaźnikowego
6.6. Podsumowanie
Zakończenie
Bibliografia